POWER HUG

nakalipas na namn ang isang linggo...

isang linggo na puro pagod, puyat at stressed...

kakaniis lang forced OT kami this week at next week... kaylnagan  nming  habulin ang kulang na oras dahil sa biglaang resignation at pag absent ng aking magagaling team mates! kayo na da best kayo!

kaya ang resulta.... TSADAN!  zore throat + zlight fever + headache hang zaya zaya lang...

may namimiss 2loi ako... gusto ko ng HUG! yes miss ko na ang may hina-hug at may nag haha-hug sakin, lalo na sa ganitong sitwasyon ... kaylangan ko ng mainit na bisig...

any volunteer??? hehehe

kaylangan ko mag text brigade tommorrow.... manghihiram ako ng POWER HUG! sana may pumayag hehe...

how  I wish may permanenteng mag bibigay ng HUG sakin whenever at wherever ko kaylangan...


kaya ayokong nag kakasakit o nakakaramdam ng masama... dahil nag hahanap din ako ng kalinga... ng mag aalaga at mag aalala sa akin....

status: emo mode... hehehe

hay... isang malaki at malamim na hay.....

asan ka ba kasi??? pwede ba wag kang magtago! napapagod na akong kahahanap sayo hehe...

ayoko na ng panandalian... pwede bang pang permanente naman???

according to kuya wiki:
----
A hug is a form of physical intimacy, that usually involves closing or holding the arms around the neck,back, or waist of another person; if more than two persons are involved, this is referred to as a group hug. A hug, sometimes in association with a kiss, eye contact or other gestures, is a form of nonverbal communication. Depending on culture, context and relationship, a hug can indicate familiarity, love, affection or friendship.^[1One person may hug another as an indication of support, comfort, and consolation. A hug can be a demonstration of affection and emotional warmth, sometimes arising out of joy or happiness at meeting someone. Sometimes, hugs are a romantic exchange.

-------

WANT SOME??? i offer unlimited supply of HUGS! hehehe

happy hugging!

avó,Großmutter, nenek, lola

last monday, i finally got to watched the film LOLA by brillante mendoza...
ito ay tungkol sa dalawang lola, una si lola sepa (played by anita linda) at si lola puring (played by rustica carpio). Dito ipinakita and dalawang kwento ng lola ng pinag-ugnay ng isang insidente.
Sa kabila ng katandaan nila, patuloy ang pakikipagsapalaran nila upang mabuhay at at tulungan ang mga mahal nila sa buhay. I was very much affected, kasi namulat tlaga ako sa katotohanan na karamihan sa mga matatanda ngayon ay nahaharap sa sobrang hirap na ang nararapat ay nagpapahinga na lamang sila sa kanilang bahay at inaalagaan ng kanilang mahal sa buhay. Ngunit hindi lahat ay ganito.



Pagkatapos kong mapanood ang pelikula ay binuksan ko nmn ang tv para manood ng news, at ikinabigla ko ang nakita ko, isang lola ang minamaltrato, ikinulong sa isang maliit na rehas sa loob mismo ng kanyang bahay at ang gumawa sa kanya mismo nito ay kanyang anak at manugang. Nakakainis ng sobra, gusto kong murahin sa mukha ang kanyang anak at manugang.
i was very disturbed by the video taken by a concerned neighbor, the one is when the Mang eddie, the son-in-law caning lola lourdes inside the cage, i was very furious upon seeing that scene. They were complaining that they can't take care lola lourdes, and she was always going ouside their house and she defecated inside the house, that's why they decided to put her inside the cage.

Shame on them! How could they afford to do that to their own mother who nurtured them since the day they were born, the daughter also added "wala kaming katulong eh, paano nmin yan aalagaan?", how pathetic.

But what surprises me is after the staff of XXX (a news program of abs-cbn) saves lola lourdes from that situation, lola lourdes said that she still loves her daughter inspite of she did to her.

I really salute lola sepa, lola puring and lola lourdes for their endless love to their family. In spite of the circumstances and hardship they stuggled to face the every day, given the fact that they are old and have a weak body, they are always their to extend help and love.

Our lola's and lolo's deserve our love and care, let's give them them the importance that they deserve, aside from the material things, it is our love, care and affection to them is more important above all.

missing my lola and lolo...

** if you have the time, please watch the movie LOLA by brillante mendoza, and dont forget to prepare tissue or hanky..

--signing off--

the man who can't be moved

so since na nakwento ko n nman ang 2ngkol sa sarili ko, this time i'll introduce the members of my family... so let me start of with my tatay

ang tatay ko ay pang 5 sa anim na magkakapatid, ang kanyang nanay ay isang mananahi at ang kanyang tatay ay isang karpintero nmn... wla akong masyadong alam sa tatay ko kasi sobra siyang tahimik...
sa simula pa lang ay namulat na siya sa kahirapan... maagan siyang nagbanat ng buto upang makatulong sa magulang... at dahil sa kalagayan nila sa buhay ay napilitang tumgil ang aking tatay noong High school pa lamang siya upang pagbigyan ang nakakatatanda niyang kapatid na babae... nasa college noon ang ate niya at siya ay nasa high school...

dumating sa pamilya ng aking tatay ang isang malaking pagsubok, halos wla silang pera noon at wlang matakbuhan, at noong panahong hirap sila ay doon din sila iniwanan ng kanilang ama, at dahil dito ay nagtanim siya ng sama ng llob sa kanya...
makalipas ang ilang taon ay bumalik ulit at ama nila at kanilang muling tinanggap... ngunit dahil sa sama ng loob ay di na niya ito masyadong pinapansin at kinikibo..
hindi na muling nakabalik sa pag-aaral ang aking tatay at napagpaspayahan na lang na magpakasal sa aking nanay kahit sa mura nilang edad...

lahat na siguro ng klase ng trabaho ay ginawa na aking tatay, karpintero, driver, mangingisda, magsasaka, kargador, mekaniko at tagapag alaga ng mga baboy, ginawa niya lahat ng ito upang may makain lang kami sa araw-araw, at dahil hindi nakapagtapos ang aking tatay ay di laging permanente and kanyang trabaho at ito ang nagiging dahilan ng pag-aaway ng aking nanay...
di ko masyadong nakilala ang aking tatay, dahil sa tahimik siya at tahimik din ako di namin nagawa na magkwntuhan lamang o mag usap sa kung ano mang bagay bagay... isa na ring dahilan ay ang maaga kong pagkakahilway sa knila, after ng elementary ay umalis muna ako sa knila upang manirahan sa aking tiya at doon nag-aral.

"when i was younger i saw
my daddy cry
and curse at the wind
he broke his own heart
and I watched
as he tried to reassemble it"

pero kahit maikli lamang ang panahon nag aming pagsasama ng aking tatay ay napatunayan ko na kung  gaano niya kami kamahal partikular na ako...

di ko makakalimutan ung araw na nanalo ang sa isang patimpalak kahit na hindi ako ang nanalo ay naiuwi ko nmn at ang ikatlong pwesto at nakapag-uwi ako ng tropeo ng umuwi ako ay tuwang tuwa siya at buong pagmamalaki na ipagsigawan sa kapitbahay ay isinasabay pa ang pagtaas ng aking tropeo... PROUD siya sa akin..

ang isa pang gusto ko sa tatay ko ay buong puso niyang pagtanggap sa pagkatao ko... di ko man inaamin sa knila ang pagkato ko ay alam ko na alam nila na di ako isang ganap na lalaki... pero ni isang beses ay di ako nakarinig ng panghihinyang o pangungutya mula sa aking tatay... buong puso niya akong tinanggap kahit di niya sinasabi sa akin iyon... dahil ramdam na ramdam ko...

natutuwa ako sa aking tatay dahil di siya katulad ng ibang tatay ng mga kagaya ko... na inaalipusta at ikinakahiya sila dahil sa pagiging di tunay na lalaki...

nagpapasalamat ako sa Diyos na kahit kami salat kami sa buhay ay binigyan niya ako ng isang tatay na sa kabila ng pagiging tahimik ay lagi niyang pinararamdam sa amin ang pagmamahal niya at ang lawak ng kanyang pang-unawa lalo na sa akin...
maswerte ako sa kanya dahil di ako nakaramdan ng kalupitan dahil sa di pagiging tunay na lalaki...

LOVE YOU tatay! kahit di ko man nasasabi ito ng personal sana maramdaman mo man lng...

"The greatest gift I ever had came from God, and I call him Dad!"

*** pics are from google.com